เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 78
เสิ่นจูซีหลับอยู่ครึ่งทางก็ถูกปลุก พอเดินงัวเงียออกจากห้องโถงก็เห็นรถม้าจอดอยู่หน้าประตูรั้วที่เปิดกว้าง
“ใครมาหรือ?” นางถาม
“ไม่มีใครมา พวกเราต่างหากที่กำลังจะไป” หลี่อู้กล่าว “เอาของมีค่าติดตัวไปด้วย ส่วนของจุกจิกไร้สาระอย่างอื่น—โดยเฉพาะกระดาษเช็ดก้นของเจ้า ห้ามเอาไป”
“ไป? ไปไหน?” เสิ่นจูซีงุนงง รู้สึกเหมือนยังฝันอยู่และยังไม่ตื่น
ไม่อย่างนั้น หลี่อู้จะพูดขึ้นมาทันทีว่าต้องไปได้อย่างไร?
“ไปไหนก็ได้ ขอแค่พวกเราสี่คนอยู่ด้วยกัน” หลี่อู้กล่าว “รีบเก็บของ สองธูปธูปเราจะออกเดินทาง”
หลี่อู้กำหนดเวลาไว้อย่างชัดเจน จากที่เสิ่นจูซีรู้จักเขา เรื่องออกจากตำบลอวี๋โถวคงตกลงแน่นอนแล้ว นางไม่กล้าชักช้า จึงหอบความงุนงงไปหยิบเสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนไม่กี่ชุดออกจากตู้
หลังเก็บเสื้อผ้าเสร็จ นางเขย่งเท้าหยิบกล่องเครื่องประดับที่หลี่อู้เตรียมให้นางลงมาจากบนตู้
เสิ่นจูซีเปิดฝากล่อง ตรวจดูปิ่นปักผม ต่างหู และเงินส่วนตัวที่เก็บไว้ในนั้นจนแน่ใจว่าครบแล้ว จึงใส่กล่องเครื่องประดับลงในห่อผ้าด้วย