กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 73
“ปล่อยข้าออกไป! มีใครอยู่บ้าง! ช่วยด้วย!”
เสียงร้องขอความช่วยเหลืออย่างน่าเวทนาดังมาจากโรงเก็บฟืนเป็นระลอก
เสิ่นจูซีเช็ดน้ำตา ตั้งสติให้เข้าที่ แล้วเอ่ยอย่างกังวลว่า
“เจ้าขังเขาไว้ทำไม?”
“เจ้าอยากรู้ไม่ใช่หรือว่าพี่สะใภ้โจวเป็นอย่างไร ถามเขาก็รู้แล้ว” หลี่อู้ตอบ
เสิ่นจูซีเดินตามหลี่อู้ไปยังหน้าโรงเก็บฟืนด้วยความสงสัย หลังหลี่อู้เตะประตูไม้เปิดออก โจวจ้วงซึ่งแนบตัวร้องขอความช่วยเหลืออยู่กับประตูก็พลัดตกลงไปในพื้นที่แคบ ๆ ที่พอนอนได้เพียงคนเดียว
ฟืนที่กองเรียงกันไว้กลิ้งกระจายเกลื่อนพื้น โจวจ้วงถูกท่อนไม้หยาบหนักทับทั้งตัวทั้งหน้า ร้องโอดโอยไม่หยุด
หลี่อู้ก้าวเข้าไปข้างหน้า มือเดียวหิ้วเขาออกมาจากกองฟืนราวกับหิ้วลูกไก่
หลี่อู้กระชากคอเสื้อโจวจ้วง แล้วเหวี่ยงหลังเขากระแทกกำแพงดินแข็งดังปัง ความเจ็บแล่นวาบจนเขาเบ้หน้าขบฟัน