กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 65
คำพูดที่ฟังคล้ายจริงคล้ายเล่นลอยอยู่เหนือคันนา แต่ไม่ได้ทำให้เกิดความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
เสิ่นจูซีเงยหน้ามองเขา แววตาครึ่งหนึ่งฉงน อีกครึ่งหนึ่งตำหนิ “เจ้าไม่มีทางทำหรอก”
“เหตุใดล่ะ?” หลี่เชวี่ยถาม
“หลี่อู้เชื่อใจเจ้า”
“พี่ใหญ่เชื่อใจข้า ท่านก็เลยเชื่อใจข้าโดยไม่มีเงื่อนไขด้วยหรือ?”
“ไม่เหมือนกันนัก” เสิ่นจูซีหยุดครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างจริงจัง “หลี่อู้เชื่อใจเจ้า ส่วนข้าเชื่อในการตัดสินใจของหลี่อู้”
ความแตกต่างระหว่างสองอย่างนี้ หากเป็นคนอื่นมาฟังคงงงงวย แต่หลี่เชวี่ยเข้าใจความหมายของนางทันที
“นั่นเป็นเรื่องเมื่อก่อน แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว” หลี่เชวี่ยพูด “ท่านรู้ความลับของข้าแล้ว”
เสิ่นจูซีมองเขาอย่างตกใจ “ข้ารู้อะไรเป็นความลับหรือ?”