บทที่ 64

บทที่ 64

หลังจากหลี่อู้รับปากว่านางไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเลย

ในวันที่สิบหลังสุยหรุ่ยออกเดินทาง คนส่งสารจากสถานีพักม้าก็นำจดหมายทักทายจากเซียงหยางมาให้ ร้านไก่สุยจี้ตั้งหลักปักฐานที่เซียงหยางเรียบร้อยแล้ว สุยหรุ่ยสบายดีทุกอย่าง ทั้งยังเชิญนางไปเยี่ยมบ้านยามมาเซียงโจวอยู่หลายครั้ง

ช่วงนี้หลี่อู้พาหลี่คุนไปซางโจว เขาไม่ได้บอกว่าไปทำอะไร เสิ่นจูซีก็ไม่ได้ถาม หลี่อู้ยังคงทิ้งน้องชายคนหนึ่งไว้คอยดูแลความปลอดภัยของนางเช่นเคย

กลางวันหากนางจะออกไปข้างนอก หลี่เชวี่ยก็จะไปเป็นเพื่อนเสมอ ส่วนกลางคืนเวลานางจะเข้านอน หลี่เชวี่ยจะไปขอยืมเด็กหญิงอายุสี่ห้าขวบจากบ้านใกล้ ๆ มานอนห้องเดียวกับนาง ส่วนเขาก็ปูนอนกลางดินในลานบ้านอย่างเปิดเผย ให้คนที่เดินผ่านไปมามองเห็นได้ชัดว่าชายหญิงไม่ได้อยู่ใต้ชายคาเดียวกัน

เรื่องที่นางหวาดกลัวไม่เคยเกิดขึ้น โจวจ้วงหายไปจากชีวิตนางอย่างหมดจด ราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน

วันหนึ่ง เสิ่นจูซีไปส่งกระดาษเขียนจดหมายที่ร้านเหอหลิ่ว แล้วแวะไปซื้อผักผลไม้และของสดในตลาดด้วย พอมาถึงตลาด หลี่เชวี่ยก็เสนอให้แยกกันไปทำธุระ