บทที่ 58

บทที่ 58

เพื่อนบ้านที่หลี่อู้พูดถึง ไม่รู้ว่าเป็นตำบลไหนกันแน่

จนกระทั่งพระจันทร์ลอยพ้นยอดไม้ เขากับหลี่คุนที่ดูหงอยเหงาถึงค่อย ๆ มาถึง

หลี่เชวี่ยตกปลาแม่น้ำมาได้เต็มถัง แม้สุยหรุ่ยจะเอาไปแบ่งเสียเกินครึ่ง แต่ที่เหลือก็ยังมีไม่น้อย เขาจัดเตรียมวัตถุดิบไว้ล่วงหน้าแล้ว ปลาซ่งที่เสียบไม้เหล็กเรียงเป็นระเบียบอยู่บนใบบัวใบใหญ่ ส่วนผักที่เด็ด ล้าง และหั่นแล้ววางไว้ในจานดินเผาทีละจาน พอหลี่อู้กลับมา ก็ใช้หลี่คุนไปขุดแผ่นหินหนาเพียง 2 ชุ่นจากแปลงผัก ยกไปล้างริมแม่น้ำจนสะอาด แล้ววางบนเตาย่างกลางแจ้งที่อยู่ไม่ไกลจากเรือนไม้ไผ่

เตาย่างก่อขึ้นจากก้อนหินใหญ่รูปร่างต่างกัน หลี่คุนวางแผ่นหินบางให้มั่นคงแล้ว หลี่อู้ก็จุดไฟอย่างรวดเร็ว เปลวไฟสีแดงถูกลมแม่น้ำพัดจนลอยพ้นปากเตา

ทั้งสี่คนนั่งล้อมแผ่นหิน หลี่อู้ตักน้ำมันหมูที่เคี่ยวเองราดลงไปหนึ่งช้อน หลี่เชวี่ยก็แจกปลาซ่งที่เสียบไม้ไว้ให้ทุกคนตรงหน้า คนละหนึ่งตัว

ถัดจากหลี่อู้ คนที่สองคือเสิ่นจูซี ไก่ย่างในท้องนางแทบจะอุดขึ้นมาถึงคอแล้ว พอเห็นเช่นนั้นก็รีบโบกมือ “มื้อกลางวันกินมากไป ข้ากินผักย่างสักหน่อยก็พอแล้ว”

หลี่เชวี่ยไม่ได้คะยั้นคะยอ แต่หลี่อู้กลับขัดหูขัดตาขึ้นมาอีกแล้ว