บทที่ 45

บทที่ 45

ตลอดทั้งบ่าย หลี่อู้ปักถุงหอมที่เสิ่นจูซีต้องการเสร็จทั้งหมด รวมถึงถุงหอมลายทับทิมทะเลที่นางจะใช้เองด้วย

เสิ่นจูซีกำลังเก็บถุงหอมบนโต๊ะเล็ก คิดว่าจะไปมอบของให้บ้านพี่สะใภ้โจวเมื่อไรดี ทันใดนั้นหลี่อู้ก็ยื่นมือมาหยิบถุงหอมลายดอกไม้กลมเถาเลื้อยขึ้นมาใบหนึ่ง แล้วสอดเข้าอกอย่างเป็นธรรมชาติ

“ใบนี้ให้ข้า” หลี่อู้พูด

เสิ่นจูซีไม่ได้ใส่ใจ เพราะลายดอกไม้กลมเถาเลื้อยใบนี้เดิมทีก็ไม่ใช่ลายที่นางต้องการ หลี่อู้ให้นางวาดลายปักที่เรียบง่ายขึ้น แล้วเขาก็ปักตามแบบนั้น

นางถามว่า “ท่านไม่ใส่สมุนไพรเพ่ยหลานหรือ?”

หลี่อู้ล้วงถุงหอมออกจากอกแล้วยื่นให้นางอีกใบ

เสิ่นจูซีเก็บถุงหอมทั้งหมดบนโต๊ะเล็กเรียบร้อย แล้วนำออกไปยังลานหน้าเรือน

นางนั่งยอง ๆ อยู่หน้าเข่ง คัดสมุนไพรเพ่ยหลานแห้งที่ตากไว้ใส่ถุงหอมอย่างประณีต พอใส่เพ่ยหลานเสร็จ นางก็นำมะลิแห้งห่อเล็ก ๆ ที่ไปขอจากโรงหมอซู่ซินมาใส่เพิ่มอีก ถุงละสองดอก

หลังผูกถุงหอม นางยกขึ้นมาดมแล้วเผยสีหน้าพึงพอใจ จากนั้นก็เขย่าเข่งเบา ๆ พลางคิดว่าจะนำเพ่ยหลานที่เหลือไปทำหมอนสมุนไพร