บทที่ 40

บทที่ 40

เมื่อร้านรวงตามตรอกซอกซอยเริ่มขายด้ายหลากสีสำหรับถักด้ายมงคลอายุวัฒนะ กับพัดสำหรับใช้ในฤดูร้อน เทศกาลตวนอู่ก็ใกล้เข้ามาทุกที

เผลอไม่นาน เสิ่นจูซีก็มาใช้ชีวิตนอกวังได้สองเดือนแล้ว

วันเทศกาลตวนอู่ พี่น้องทั้งสามออกไปซื้อข้าวของฉลองเทศกาลตั้งแต่เช้าตรู่ เสิ่นจูซีเองก็ไม่ได้อยู่ว่าง ก่อนฟ้าสาง หลี่อู้ก็ดึงนางลุกจากเตียง นางง่วงจนลืมตาแทบไม่ขึ้น อาศัยเสียงบ่นพึมพำไม่หยุดของหลี่อู้ข้างกาย ขับไล่ความง่วงจนหนีไปได้

ทั้งสี่คนออกไปซื้อของที่ตำบลอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา แบ่งเป็นคู่ละสองคน ขากลับทุกคนต่างหอบข้าวของมาไม่น้อย

พอถึงเวลาอาหารกลางวัน โต๊ะอาหารตระกูลหลี่ก็แน่นขนัดไปด้วยอาหาร

กลางโต๊ะสี่เหลี่ยมจัตุรัสคือไก่ย่างตัวใหญ่ที่สุดและอ้วนที่สุดจากร้านไก่สุยจี้ ซึ่งหลี่อู้คัดกลับมาด้วยมาตรฐานเข้มงวดราวกับเลือกสะใภ้ ไก่ย่างทรงเงินหยวนมัดน่องอวบใหญ่ทั้งสองข้างไว้แน่น หนังกรอบมันวาว สีแดงสด น้ำหมักซ่อนอยู่ใต้หนังกรอบสีแดงนั้น พอกัดลงไปคำหนึ่ง กลิ่นหอมสดใหม่ก็อบอวลไปทั่ว ทิ้งรสหอมไว้ในปากไม่รู้ลืม