กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 30
“เจ้าเมืองจินโจวจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้ราชทูตในจวน ดูท่าแล้ว…”
หลี่อู้ฟังคำพูดของหลี่เชวี่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม มือยังไม่ทันแตะประตูรั้ว ประตูก็เปิดออกจากด้านในเสียก่อน
ไม้ปัดฝุ่นขนนกฟาดลงบนหน้าเขา ขนนกปัดผ่านจมูกกับตา ทั้งคันทั้งจั๊กจี้
“เจ้าทำอะไร?!” หลี่อู้กระโดดตัวขึ้น
เสิ่นจูซีมองเขาอย่างทำอะไรไม่ถูก “ข้าช่วยปัดฝุ่นให้เจ้า…”
“ปัดฝุ่นต้องทำอย่างนี้หรือ?” หลี่อู้แย่งไม้ปัดฝุ่นขนนกมาจากนาง
“…แล้วต้องทำอย่างไร?”
“อย่างนี้…” หลี่อู้ปัดตัวนางเบา ๆ สองที จู่ ๆ ก็โยนไม้ปัดฝุ่นขนนกให้หลี่เชวี่ยที่อยู่ข้างหลัง “ไม้ปัดฝุ่นขนนกเขาไม่ได้เอาไว้ปัดคน!”
“แต่เถ้าแก่ร้านขายของจิปาถะบอกชัด ๆ ว่าไม้ปัดฝุ่นขนนกใช้ปัดฝุ่นที่คนพาจากข้างนอกเข้ามาได้ ทั้งยังใช้ปัดฝุ่นที่สะสมบนเครื่องเรือนได้ด้วย…ข้าซื้อมาตั้งสองอันแน่ะ!” เสิ่นจูซีกล่าว