บทที่ 31

บทที่ 31

วุ้นผลึกอร่อยมาก อร่อยยิ่งกว่าที่นางเคยกินในวังเสียอีก

วิธีใช้เปลือกผลโลควอตแทนเปลือกส้มตากแห้งนั้นแม้จะแปลกพิกล แต่กลับได้ผล วุ้นผลึกที่ทำออกมาจึงมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผลโลควอตติดมาด้วย

หลังกินมื้อกลางวัน หลี่เชวี่ยอาสารับหน้าที่ล้างจานและทำความสะอาด เขากับหลี่คุนช่วยกันเก็บกวาดโถงรับแขกกับห้องครัวจนสะอาดเรียบร้อยแล้วจึงจากไป เสิ่นจูซีตามหลี่เชวี่ยต้อย ๆ คอยบอกวิธีใช้สบู่ถั่วและจัดแจงว่าตรงไหนควรใช้สบู่ถั่วชนิดใด ตรงไหนควรใช้ผ้าขนหนูผืนไหน จนหลี่คุนมองนางแล้วพึมพำว่า

“โอ้โห พิถีพิถันเสียจริง จูจู”

หลังส่งพี่น้องหลี่เชวี่ยกลับไป หลี่อู้ก็หลับอุตุอยู่บนเตียงของนางแล้ว เสิ่นจูซีเห็นแล้วโมโห จึงหยิบรวมบทกวีของตน ยกเก้าอี้ไปนั่งอ่านใต้ต้นหอมหมื่นลี้

อาบเงาใต้ต้นหอมหมื่นลี้ เสิ่นจูซีก็อดตั้งตารอภาพงดงามดั่งบทกวีของต้นหอมหมื่นลี้ต้นนี้ในยามสารททองเดือนสิบไม่ได้

อ่านหนังสือไปได้สักพัก เสิ่นจูซีก็เริ่มง่วง นางนึกถึงคนที่นอนสบายอยู่ในห้องด้านใน แล้วค่อย ๆ รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา เหตุใดเขายึดเตียงของนางไปแล้ว นางยังต้องเป็นฝ่ายยอมให้เขาอีกด้วย?

นางเองก็ไม่รู้ว่าความกล้ามาจากไหน จู่ ๆ ก็วางรวมบทกวีแล้วเดินเข้าไปในห้องด้านใน