กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 16
“...เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?” เสิ่นจูซีพึมพำ
“เจ้าต่างหากที่บ้า” หลี่อู้กล่าว “ข้ากำลังพูดเรื่องจริงจังกับเจ้า”
“นี่เรียกว่าจริงจังหรือ?”
เสิ่นจูซีถลึงตามองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ หนังหน้าของคนผู้นี้หนาเพียงใดกัน ถึงได้คิดฝันจะมาแต่งกับนางในฐานะสามัญชนคนหนึ่ง?
“อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ ฟังเหตุผลที่ข้าทำเช่นนี้ก่อน”
เสิ่นจูซีไม่เชื่อว่าเขาจะพูดให้เป็นเรื่องเป็นราวได้ ต่อให้เขาพูดจนดอกไม้ผลิบาน นางก็ไม่มีทางตอบรับความคิดเพ้อฝันของเขา
“เจ้าพูดมา”
“ข้อแรก เจ้าออกมาจากวัง หากนอกวังยังมีที่พึ่งพิง เจ้าคงไปหาเขาแล้ว ไม่ต้องมาติดแหง็กอยู่ในลานเล็ก ๆ ของข้าหรอก เพราะฉะนั้นตอนนี้เจ้าไม่มีที่ไปแล้ว ใช่หรือไม่?”
เสิ่นจูซีพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ