บทที่ 15

บทที่ 15

นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ

ที่จริงเสิ่นจูซียังไม่ทันตั้งตัว แต่สัญชาตญาณกลับสั่งให้นางหันหลังทันที

“แม่นางน้อย เจ้าจะลนลานไปไหน?”

ขอทานคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด และมีผ้าขาด ๆ ปกคลุมร่างกายได้มิดชิดที่สุด กระโดดพรวดขึ้นจากพื้น ก้าวเพียงก้าวเดียวก็ขวางหน้าเสิ่นจูซี กลิ่นเหม็นโชยออกมาจากฟันเหลืองโสโครกเต็มปากของเขา เสิ่นจูซีถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

เพียงเท่านี้นางก็กลับมายืนอยู่ตรงปากทางเข้าเพิงแล้ว

เสียงฝีเท้าสับสนดังขึ้น บรรดาขอทานพากันลุกขึ้น ไม่นานนางก็ถูกขอทานเหม็นโฉ่สิบเอ็ดสิบสองคนล้อมไว้

“แม่นางน้อย ดึกดื่นป่านนี้ เหตุใดถึงเดินเตร่อยู่ข้างนอกคนเดียว?” ขอทานที่ขวางทางนางถามยิ้ม ๆ

ความกลัวทำให้คนเกิดปัญญาฉับพลัน เสิ่นจูซีไม่กล้าเผยความหวาดกลัวแม้แต่น้อย จึงแสร้งทำใจเย็น มองขอทานชราผมยุ่งเหยิงตรงหน้า

“ข้ามาส่งข่าวให้คนผู้หนึ่ง”