บทที่ 10

บทที่ 10

นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ

จนตะวันขึ้นถึงกลางฟ้า ก็ยังไม่มีใครแวะมาใช้บริการแผงรับจ้างเขียนของเสิ่นจูซี

เพราะไม่ได้กินอะไรตอนเที่ยง ท้องของนางจึงส่งเสียงโครกครากเป็นระยะ นางได้แต่จ้องร้านเกี๊ยวข้าง ๆ อย่างอยากกิน กลิ่นต้นหอมลอยมาให้ได้กลิ่นเป็นครั้งคราว ทว่าถุงเงินของนางไม่มีทุนพอจะเข้าไปถามราคา

หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งหิ้วตะกร้าขนมเปี๊ยะไส้แน่นเต็มใบเดินผ่านหน้าเสิ่นจูซี นางได้กลิ่นหอมของขนมซึ่งมาจากร้านขนมที่เดินผ่านไปก่อนหน้านี้ จึงอดมองขนมในตะกร้าไม่ได้ ในใจอยากกินเหลือเกิน แต่ไม่ว่าอย่างไรนางก็ทำใจซื้อเชื่อไม่ได้

ถ้าหลี่อู้อยู่ก็คงดี อย่างน้อยนางยังมีเงินสี่ร้อยกว่าตำลึงที่ฝากไว้กับเขา

เมื่อนึกถึงหลี่อู้ เสิ่นจูซีก็อดหงุดหงิดขึ้นมาไม่ได้ เป็นเขาแอบเล่นลูกไม้ลับหลังนางจริงหรือไม่? หากไม่ใช่ เหตุใดคนที่เดินผ่านพอเห็นเขายืนอยู่ด้านหลังนางแล้วจึงเร่งฝีเท้าจากไป? หากใช่ เหตุใดพอเขาจากไปแล้ว แผงรับจ้างเขียนของนางก็ยังไม่มีใครสนใจ?