บทที่ 186. พยายามอย่างเต็มที่

บทที่ 186. พยายามอย่างเต็มที่

ตอนที่เจียงฉางจิ้นกลับมากินข้าวเที่ยงที่บ้าน กับข้าวก็จัดวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะพร้อมสรรพแล้ว กลิ่นหอมของกับข้าวที่มีทั้งปลาทั้งเนื้อโชยเตะจมูก

ในครัวก็ครึกครื้นสุดๆ มีทั้งเสียงผัดกับข้าวฉ่าๆ สลับกับเสียงหัวเราะพูดคุยลอยแว่วออกมา

เวลาที่ลูกสาวทั้งสามคนอยู่บ้านพร้อมหน้าพร้อมตากัน บ้านเจียงก็มักจะคึกคักแบบนี้แหละ

เจียงหนานยกกับข้าวออกมา พอเห็นเจียงฉางจิ้นก็เอ่ยทัก

"พ่อกลับมาแล้วเหรอคะ รีบไปล้างมือมากินข้าวสิคะ"

เจียงฉางจิ้นตอบรับด้วยรอยยิ้มเบิกบาน พลางชะเง้อคอมองหา "เอ่อ... แล้วผู้จัดการหยางล่ะ กลับไปแล้วเหรอ?"

"อืม เขามีธุระก็เลยขอตัวกลับไปก่อนน่ะค่ะ" เจียงหนานวางกับข้าวลงบนโต๊ะ ตามมาด้วยเจียงลี่ลี่ที่ยกกับข้าวตามมาอีกสองจาน

เจียงฉางจิ้นบ่นพึมพำ "ทำไมถึงได้รีบกลับนักล่ะเนี่ย อุตส่าห์ดั้นด้นมาตั้งไกล อยู่กินข้าวด้วยกันสักมื้อไม่ได้เชียวเรอะ"