บทที่ 180. โรงเรือนสตรอว์เบอร์รี่

บทที่ 180. โรงเรือนสตรอว์เบอร์รี่

เจียงหนานกลับมานั่งที่ขอบเตียง พินิจพิเคราะห์พัดเล่มนี้อย่างละเอียด

มันเป็นพัดทรงกลมแบบโบราณ ด้ามจับสีน้ำตาลเข้ม เวลาจับรู้สึกได้ถึงความเรียบลื่นและอบอุ่น หน้าพัดบางมาก พอมองใกล้ๆ ก็จะเห็นว่ามันถูกสานขึ้นมาจากเส้นไม้ไผ่ที่เล็กละเอียดมากๆ ถักทอเข้าด้วยกันอย่างประณีต เวลาแสงส่องกระทบ จะเกิดประกายเงางามสะท้อนออกมาอ่อนๆ

บนหน้าพัดมีลวดลายประดับอยู่ ตอนกลางวันเจียงหนานไม่ได้สังเกตให้ดี นึกว่าเป็นลายพิมพ์หรือลายเพนต์ซะอีก

แต่พอตอนนี้มาลองดูดีๆ เจียงหนานกลับรู้สึกว่ามันไม่น่าจะใช่ลายพิมพ์หรือลายวาด เพราะมันไม่ได้ให้ความรู้สึกหนาเตอะเหมือนเนื้อสีเลย

ลวดลายของมันถูกถ่ายทอดออกมาด้วยความรู้สึกที่บางเบาและแฝงไปด้วยความคลาสสิก ถึงแม้จะไม่ได้ดูโดดเด่นสะดุดตาตั้งแต่แรกเห็น แต่มันเป็นลายที่ยิ่งมองยิ่งดึงดูด ยิ่งพินิจก็ยิ่งมีเสน่ห์