กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 179. ช่วยรักษาหน้าในฐานะผู้ใหญ่สักนิด เหมือนกับฉันในอดีตเถอะ
งานจักสานไม้ไผ่ชิงเสิน เจียงหนานไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลยจริงๆ
เจียงหนานนั่งอยู่ในร้านกาแฟข้างสถานีรถไฟความเร็วสูง ในมือถือพัดลูบคลำเล่น
สถานีรถไฟคนเยอะ เจียงหนานเห็นว่าเวลายังเช้าอยู่ เลยแวะมานั่งพัก
ที่นั่งคู่ริมหน้าต่าง เพราะทางเดินค่อนข้างแคบ ตรงนี้เลยไม่ค่อยมีคนนั่ง สงบดีทีเดียว
สมัยที่เจียงหนานเรียนอยู่ซ่างจิง เวลาขึ้นรถไฟถ้ามาถึงเช้า มักจะมานั่งที่นี่ สั่งกาแฟสักแก้ว และนั่งที่นั่งตรงนี้เสมอ
นิ้วของเจียงหนานลูบเบาๆ บนหน้าพัด เพื่อสัมผัสลวดลายบนนั้น เรียบเนียนลื่นมือ
กำลังจะสัมผัสต่อ ฝั่งตรงข้ามก็มีคนมานั่งลง
เจียงหนานเงยหน้าขึ้นมองคนที่เพิ่งนั่งลงตามสัญชาตญาณ แล้วก็ต้องชะงักไป
เหวินอี้อัน