กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 181. 100 เข้ารอบ 10
พอคิดถึงลู่ซือหยวนก็คิดถึง...
เจียงหนานหันไปมองเจียงหยวนหยวนที่กำลังนั่งเด็ดผักอยู่บนม้านั่งตัวเล็กหน้าบ้าน เธอเลยยกม้านั่งอีกตัวไปนั่งเบียดข้างๆ แล้วยิ้มแฉ่งพูดว่า
"พี่ใหญ่ เดี๋ยวฉันช่วยปอกถั่วให้เอาไหมคะ"
"ไม่ต้องเลย เล็บเธออ่อน เดี๋ยวเล็บก็พังหมดหรอก" เจียงหยวนหยวนปอกถั่วอย่างคล่องแคล่วพลางหัวเราะ "อยากคุยกับพี่ล่ะสิ งั้นก็นั่งคุยกันไปเถอะ งานพวกนี้ไม่ต้องทำหรอก"
เจียงหนานเอียงคอซบไหล่เจียงหยวนหยวน มองดูท้องฟ้าสีครามแล้วถอนหายใจ "ฉันนี่โชคดีจังเลยน้า ทำไมถึงมีครอบครัวที่แสนดีขนาดนี้เนี่ย"
เจียงหยวนหยวนหลุดหัวเราะ น้ำเสียงอ่อนโยนสุดๆ "พี่สิโชคดีกว่า ที่มีน้องสาวที่แสนดีแบบเธอ เพราะมีเธอ บ้านเราถึงมีความหวัง พี่กับพี่รองถึงได้มีชีวิตที่ไม่เหมือนเดิมแบบนี้ไง"
เจียงหนานหัวเราะคิกคัก "ถ้าผู้จัดการลู่มาได้ยินประโยคนี้ล่ะก็ คงได้ร้องไห้โฮแน่ๆ"