กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 40.โชคหล่นทับขนาดนี้ยังจะเตะทิ้งอีก แถมยังลากฉันไปเป็นคนโง่เป็นเพื่อนแกอีก
หวงซิ่วหลานจ้องมองซ่งอันฉินด้วยความตกตะลึงจนตาค้าง “พี่ซ่ง พี่หมายความว่า หนานหนานจะขายข้าวโพดของลุงอู๋ในราคาชั่งละ 15 หยวนเหรอคะ?”
ในขณะที่ชาวบ้านกำลังตบตีแย่งชิงโควตาขายข้าวโพดชั่งละ 7 หยวนกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เจียงหนานกลับตั้งเป้าว่าจะขายในราคาชั่งละ 15 หยวนเนี่ยนะ!
ซ่งอันฉินพยักหน้ารับ “ใช่แล้วจ้ะ ยัยสามบอกว่าการขายปลีกให้ลูกค้าโดยตรง มันไม่เหมือนกับการขายส่งล็อตใหญ่ๆ ที่ต้องผ่านพ่อค้าคนกลางหลายทอด ทำให้ไม่มีต้นทุนแฝงยิบย่อยมากวนใจน่ะจ้ะ”
ถึงปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ลึกๆ แล้วซ่งอันฉินก็ยังอดหวั่นใจไม่ได้ เธอฝืนยิ้มบางๆ พลางถอนหายใจ “เฮ้อ... ใครจะไปรู้ล่ะจ๊ะว่าจะขายได้สักกี่มากน้อย ก็ถือซะว่าช่วยๆ กันไป ได้แค่ไหนก็แค่นั้นแหละจ้ะ”