กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 39.ต่อให้ขายชั่งละกี่หยวน ถ้าขายไม่ออกมันก็ไร้ค่าอยู่ดี
พอคุณยายกัวพูดจบ ก็สะบัดก้นเดินหนีออกจากบ้านไปทันที โดยมีคุณตากัวเดินตามหลังต้อยๆ
เมื่อเห็นครอบครัวกัวเดินจากไป ลูกสะใภ้บ้านจางก็ผุดลุกขึ้นบ้าง
ถึงเธอจะไม่ได้ฉะฉานแตกหักเหมือนคุณยายกัว แต่เธอก็ยังคงส่งยิ้มบางๆ ให้คุณย่าหวัง
“คุณป้าหวังคะ คืออย่างงี้นะคะ ตอนแรกที่หนูมาเนี่ย หนูรู้แค่ว่าเสี่ยวเสี่ยนรับซื้อชั่งละ 7 หยวน แต่หนูไม่รู้มาก่อนเลยว่าเขาจะจ่ายเงินให้ก่อนแค่ครึ่งเดียว”
“ป้าก็เข้าใจหนูใช่ไหมคะ หนูเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ จะให้มาตัดสินใจเรื่องเงินๆ ทองๆ ก้อนใหญ่ขนาดนี้คนเดียวก็คงไม่ได้ หนูคงต้องขอตัวกลับไปปรึกษากับคนที่บ้านดูก่อน ถ้าพวกเขาโอเค หนูถึงจะกลับมาทำสัญญานะคะ”
โจวเสี่ยนปรายตามองลูกสะใภ้บ้านจางอย่างรู้ทัน เขาเดาออกแหละว่าที่บอกจะกลับไปปรึกษาคนที่บ้านน่ะ มันก็แค่ข้ออ้าง ลึกๆ แล้วยัยนี่คงแอบคิดจะไปหยั่งเชิงดูลาดเลาที่บ้านเจียงหนานล่ะสิ
วันนี้เขากะจะงัดกับเจียงหนานให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลย!
โจวเสี่ยนทำหน้าตึง จ้องหน้าลูกสะใภ้บ้านจางเขม็ง “นึกว่าคำพูดเมื่อกี้ของฉันมันเป็นเสียงนกเสียงกาหรือไงฮะ!”
“ฉันจะย้ำให้อีกรอบนะ ใครอยากจะไปกราบกรานเจียงหนานก็เชิญตามสบาย! จะได้รู้กันไปเลยว่าระหว่างฉันกับมัน ใครมันจะเจ๋งกว่ากัน!”