เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 เส้นทางแห่งการหลบหนี
สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านเต็นท์ผ้าใบของฐานที่มั่นชั่วคราวในเขตภูเขา นำพาความเย็นเยียบของเข็มสนมาด้วย หลินซิงอวี่หักบิสกิตอัดแท่งออกเป็นสามส่วน แบ่งให้พ่อแม่และตัวเอง นี่คือเสบียงที่กองทัพทิ้งลงมาจากอากาศเมื่อวาน บนบรรจุภัณฑ์ยังพิมพ์คำว่า “เสบียงฉุกเฉิน” เอาไว้ นอกเต็นท์มีเสียง “แกร๊ก” ของข้อต่อจักรกลดังขึ้น นั่นคือทหารที่กำลังปรับจูนจักรกลรบภาคพื้นเครื่องใหม่ ใบมีดตัดไอออนสีฟ้าอ่อนวูบผ่านรอยแยกของเต็นท์เป็นระยะ ทำให้เขานึกถึงความตื่นตะลึงเมื่อครึ่งเดือนก่อน ตอนที่เห็นจักรกลรบเป็นครั้งแรกที่ศูนย์หลบภัยที่สอง
วันที่สิบหลังเกิดหายนะ เสียงประกาศจากศูนย์หลบภัยศูนย์นิทรรศการดังขึ้นตรงเวลาทุกวัน ในรายงานไม่ใช่ “การวางกำลังอาวุธ” ที่คลุมเครืออีกต่อไป แต่เป็นข้อมูลความเสียหายที่ชัดเจน ตอนที่ได้ยินคำว่า “ปืนใหญ่เลเซอร์พลังงานสูงทำลายอสูรลายทมิฬได้สามตัว” เป็นครั้งแรก มือของพ่อที่กำที่คั่นหนังสือโลหะไว้ก็คลายลงเล็กน้อย “ของพวกนี้ใช้ได้ผล เราน่าจะประคองตัวไปได้อีกหลายวัน”