ตอนที่ 116 ผมจับมือคุณได้ไหม

ตอนที่ 116 ผมจับมือคุณได้ไหม

หลายวันต่อมา เหมียวเจียวเจียวกับเมิ่งเป่าเป่ายังคงไปฝึกซ้อมที่เดิม

คนหนึ่งฝึกเต้น อีกคนฝึกร้องเพลง ทั้งคู่ฝึกซ้อมอย่างหนักทุกวัน

ครูหวังหรงเองก็พบข้อบกพร่องอย่างหนึ่งของเหมียวเจียวเจียว

นั่นคือเวลาเต้น เธอจดจ่อมากเกินไปจนสีหน้าเคร่งเครียด ทั้งยังไม่ค่อยยิ้ม

เรียกได้ว่าเธอมัวแต่สนใจการเต้นของตัวเองจนลืมผู้ชมด้านล่าง แบบนี้ใช้ไม่ได้

หัวใจสำคัญของการแสดงคณะศิลปินก็คือการมอบความสนุกสนานและความสุขให้ผู้ชม

ถ้าแม้แต่ผู้แสดงเองยังไม่ยิ้ม แล้วจะทำให้คนอื่นมีความสุขได้อย่างไร