ตอนที่ 115 ไป๋เหยียนที่ลงชนบทโผล่มา

ตอนที่ 115 ไป๋เหยียนที่ลงชนบทโผล่มา

ในเวลาเดียวกัน ณ ฟาร์มเลี้ยงหมู

ร่างหนึ่งที่อ่อนล้าจนแทบหมดแรงเดินโซเซเข้าไปในเพิงฟาง

บนโต๊ะกลางเพิงฟางมีตะเกียงน้ำมันที่ให้แสงริบหรี่วางอยู่

ใต้แสงตะเกียง ใบหน้าของหญิงสาวค่อย ๆ ปรากฏให้เห็น

บนใบหน้าที่อิดโรยมีรอยแผลเป็นสีจางอยู่หลายรอย จมูกเบี้ยวไปข้างหนึ่งอย่างผิดรูป ดูอัปลักษณ์น่ากลัวอยู่บ้าง

ดวงตารูปเมล็ดอัลมอนด์หม่นหมองไร้ประกาย ริมฝีปากเม้มแน่นและคว่ำลง ทุกอย่างล้วนบ่งบอกว่าเธอไม่มีความสุขเอาเสียเลย

“อ้าว ซักเสื้อผ้าเสร็จแล้วเหรอ?” หวังต้าจุ่ยพิงผนัง จับเหาบนเส้นผมแก้เบื่อ ก่อนพูดต่อว่า “ซักสะอาดหรือเปล่า ถ้าไม่สะอาด วันนี้ก็ไม่ต้องกินข้าว”