กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ข้าช่วยเจ้าเอง
เมื่อคืนชางซูไป๋ไปเก็บสมุนไพรบนเขากับหมอหู ดังนั้นวันนี้เขาจึงไปทำงานที่สถานพยาบาลในเมืองตอนบ่ายได้
เหมือนทุกครั้ง เขากินมื้อกลางวันกับมู่หร่านก่อน จากนั้นก็เก็บชามตะเกียบให้เรียบร้อยแล้วเตรียมออกจากบ้าน
พอเดินมาถึงหน้าประตูใหญ่ เขาก็หันกลับไปมอง
มู่หร่านกินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว ตอนนี้นั่งอยู่บนเก้าอี้ สองมือวางบนโต๊ะแล้วเท้าคางไว้ ดวงตาปิดสนิท ศีรษะโยกไปมา ท่าทางง่วงจนแทบจะหลับ ดูผ่อนคลายและสบายใจไม่น้อย
ชางซูไป๋พูดว่า “ข้าจะออกไปแล้วนะ”
มู่หร่านลืมตาขึ้นมานิดหนึ่ง “อ้อ ไปเถอะ”
ชางซูไป๋หันกลับมา แล้วเรียกอีกครั้ง “หร่านหร่าน”
“หืม?”
“ข้าจะออกไปแล้วนะ”