เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 อิ่มเจ็ดส่วน
เข้าสู่ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศก็ยิ่งหนาวขึ้นทุกวัน คนขี้เกียจก็ยิ่งอยากซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ไม่ยอมลุกจากเตียง
แต่กลิ่นหอมของอาหารกลับลอยมาแตะจมูกไม่หยุด จนคนที่กำลังนอนขี้เกียจอยู่ต้องลืมตาตื่นขึ้นมา
มู่หร่านสูดจมูกตามกลิ่นอาหาร ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยท่าทางงัวเงีย นางจำได้ทันทีว่าอาหารเช้าวันนี้คือโจ๊กเจ็ดสมบัติของโปรดของนาง
ทันใดนั้นนางก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมา รีบสวมเสื้อผ้า ใส่รองเท้าแล้วลงจากเตียง วิ่งออกจากห้อง ผ่านห้องโถงกลาง ก่อนจะตรงเข้าครัวไปทันที
แสงยามเช้าส่องผ่านกรอบหน้าต่างห้องครัว ตกกระทบลงบนอาภรณ์ครามสีเรียบของชายหนุ่ม ยิ่งขับให้บุคลิกของเขาดูโดดเด่นสง่างาม ราวกับไม่ใช่คนที่มีตัวตนอยู่จริง
ชายหนุ่มพับแขนเสื้อขึ้นมาจนถึงท่อนแขน เผยให้เห็นเชือกถักสีแดงที่ข้อมือ เขาก้มตามองช้อนกระเบื้องในมือ พลางชิมรสชาติของโจ๊ก แม้แต่ชายเสื้อที่ทิ้งตัวลงมาก็ยังขับให้รูปร่างของเขาดูสูงโปร่งและสง่างาม แต่ขณะเดียวกันก็มีบรรยากาศอบอุ่นแบบคนธรรมดาทั่วไปเพิ่มเข้ามา