เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 วันที่แสนสงบสุข
มู่หร่านนอนอยู่บนเตียง ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิท คิ้วขมวดแน่น มือเผลอกำผ้าห่มไว้จนแน่น
ตอนนี้นางกำลังจมอยู่ในฝันร้าย และไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็หนีออกมาไม่ได้
ในความฝัน นางเห็นผู้บำเพ็ญจำนวนมากถือสมบัติวิเศษกับอาวุธอยู่ในมือ ปากก็พูดกันว่า “ฆ่าเจ้ามารร้ายน้อยนี่ซะ!”
สามีของนางได้รับบาดเจ็บสาหัส ตอนที่กระบี่ยาวเล่มหนึ่งกำลังจะแทงทะลุหน้าอกเขา นางก็พุ่งเข้าไปขวางคมกระบี่ไว้แทนเขา และจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ
“ท่านพี่ ท่านต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดีนะ”
หลังจากทิ้งคำพูดสุดท้ายนี้ไว้ นางก็สิ้นลมหายใจ
สามีของนางเสียใจจนแทบขาดใจ ถึงขั้นกระชากแขนตัวเองออกมาข้างหนึ่ง แล้วใช้วิชาต้องห้าม ก่อนที่วิญญาณของนางจะสลายไปจากโลกนี้ เขาก็สามารถเก็บเสี้ยวขวัญเล็ก ๆ ของนางเอาไว้ได้
ท่ามกลางกองซากศพและทะเลเลือด ชายผู้มีเลือดเนื้อเปรอะเปื้อนจนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้กอดร่างเย็นชืดของนางไว้ เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนพูดเสียงเบาว่า “ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าจากข้าไป”
ไม่รู้ทำไม ความเจ็บปวดในฝันถึงรุนแรงเป็นพิเศษ มู่หร่านพลันลืมตาขึ้นแล้วผุดลุกนั่งบนเตียง นางหอบหายใจอยู่พักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้ จากนั้นถึงรู้ว่าทั้งตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น