บทที่ 106 ฝันไปเถอะ

บทที่ 106 ฝันไปเถอะ

"ฉ่า ฉ่า ฉ่า"

ตะหลิวในมือเสวี่ยเป่าผัดเนื้อหมูที่มีทั้งมันและเนื้อแดงสลับกันไปมาอย่างต่อเนื่อง พอเห็นว่าสีของเนื้อเปลี่ยนแล้วก็นำหน่อไม้ที่ลวกน้ำไว้ใส่ลงไปผัดรวมกับเนื้อในกระทะ

ถึงแม้จะมีแค่น้ำมันหมู เกลือเม็ด และต้นหอมป่า แต่ฉู่หลิงก็ไม่ใส่ใจเลยสักนิด

วิธีการปรุงอาหารที่เรียบง่าย กับเครื่องปรุงรสธรรมดาๆ ก็เพียงพอที่จะดึงเอารสชาติเฉพาะตัวของวัตถุดิบออกมาได้แล้ว

ฉู่หลิงได้กลิ่นหอมฉุย น้ำลายก็แทบจะสอออกมาตั้งนานแล้ว

อาหารหลักก็คือหมั่นโถวลูกใหญ่หนึ่งลูกครึ่งที่เหลืออยู่ในกระเป๋า พอดีเลย เสวี่ยเป่าได้ไปครึ่งลูก ส่วนเธอได้หนึ่งลูก