บทที่ 107 ศูนย์ซื้อขาย

บทที่ 107 ศูนย์ซื้อขาย

[เฉิงรุ่ย: พี่ฉู่หลิง ขอร้องล่ะครับ ช่วยน้องสาวผมด้วย ขาของเธอเจ็บหนักมาก ผมไม่มีทางอื่นแล้วจริงๆ ครับพี่!]

[ : พี่?? อย่าเมินผมสิครับพี่ ผมรู้ว่าทำแบบนี้มันไร้เหตุผลเกินไป แต่น้องสาวผม...]

หลังจากเฉิงรุ่ยได้รับข้อความปฏิเสธสุดท้ายจากฉู่หลิง เขาก็เอาแต่อมทุกข์ ซึมเศร้าหดหู่มาตลอด

หลังจากนั้นเขาก็รวบรวมความกล้าส่งข้อความไปอ้อนวอนเธออีกสองสามประโยค แต่เธอก็ไม่เคยตอบกลับมาอีกเลย

การที่ฉู่หลิงไม่เป็นอะไรทำให้เขาโล่งใจจากก้นบึ้งของหัวใจ

แต่การที่หน้าด้านยื่นคำขอนั้นไปทีหลัง... มันก็แอบหน้าไม่อายอยู่จริงๆ นั่นแหละ

เฉิงรุ่ยมองดูน้องสาวที่นอนอยู่ข้างๆ ด้วยความร้อนรนใจราวกระวนกระวายดั่งไฟลน