บทที่ 104 ไม่หาเรื่องแต่ก็ไม่กลัวเรื่อง

บทที่ 104 ไม่หาเรื่องแต่ก็ไม่กลัวเรื่อง

ส่วนกลุ่มคนที่โผล่ออกมาจากพุ่มไม้ พอเห็นฉู่หลิงที่อยู่ในสภาพมอมแมมฝุ่นเต็มหน้า ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาก็คือตกใจไม่น้อยเหมือนกัน

เพราะการเห็นเด็กสาวคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอะไรหรอก แต่การที่เด็กสาวมีสัตว์กลายพันธุ์สองตัวอยู่ข้างกายด้วยนี่สิ ถึงได้ไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้ว

“ทำไมที่นี่ถึงมีสัตว์กลายพันธุ์ด้วยล่ะ? โจวเหยียน เอาไงดี...” จางเสี่ยวเทาตกใจจนหน้าซีดเผือด เบียดตัวเข้าหาผู้ชายที่อยู่ข้างๆ

โจวเหยียนขมวดคิ้วแน่น ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็หยิบธนูไม้ออกมา ง้างสายเล็งไปทางฉู่หลิง “สาวน้อย เธออย่าขยับเข้ามาดีกว่า ไม่อย่างนั้นอาวุธมันไม่มีตาหรอกนะ”

“เสี่ยวโจว นายพูดแบบนี้หมายความว่าไง นายจะยิงสาวน้อยคนนั้นให้ตายไปด้วยเลยเหรอ?” คุณป้าร่างสูงคนหนึ่งถามอย่างไม่เข้าใจ