กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย InkThirst
บทที่ 103 ที่นี่ช่างหอมหวานเสียจริง
“เจ้านาย!”
เสวี่ยเป่าเห็นฉู่หลิงถูกชนล้มลง ก็ตกใจจนใจคอไม่ดี
“จวินจวินกัดกีบเท้าหลังมันไว้! ดูข้านี่!” เสวี่ยเป่าในตอนนี้โกรธจัดจนไฟลุกโชน ดวงตาทั้งคู่เปล่งประกายเจิดจ้า จ้องเขม็งไปที่หมูหนาม แสงสีฟ้าสว่างวาบล้นทะลักออกจากเบ้าตา
ฟึ่บ!
หมูหนามตรงหน้าที่สบตาเข้ากับนัยน์ตาสีฟ้าดั่งอัญมณีของเสวี่ยเป่า พลันชะงักค้างอยู่กับที่ ขยับตัวไม่ได้อีกต่อไป!
“อู๊ดๆๆๆ!!” จวินจวินกัดกีบเท้าหลังของหมูหนามตัวนี้จนแทบจะขาดกระจุย
ทำไมมันไม่ขยับแล้วล่ะ...
จวินจวินที่กำลังออกแรงกัดไม่ยอมปล่อยพบความผิดปกติ จึงเงยหน้าขึ้นมามอง
“อู๊ดๆ?”