ตอนที่ 0150

เมื่อมองจากมุมของฟู่ไห่ถัง

แววตาของเจียงอวี๋ม่านอ่อนโยนและให้กำลังใจ ทั่วทั้งร่างไม่มีความรำคาญแม้แต่น้อย กำลังมองตัวเองด้วยความห่วงใย

คราวนี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงพรั่งพรูความในใจออกมาจนหมด “ฉันแค่ตัดใจทิ้งพ่อแม่ไม่ได้ แต่ก็รู้สึกว่าพ่อแม่ทำเพื่อฉัน”

ตัวเธอเองก็อยากไปกองทัพ แต่พอคิดว่าจะต้องจากพ่อแม่ไปก็อดเป็นห่วงไม่ได้

เมื่อคิดว่าตอนนี้ทำให้พี่ชายพี่สะใภ้ต้องมาคอยพะวงกับตัวเอง เธอก็เงยหน้าขึ้นด้วยความไม่สบายใจ “ฉันทำตัวไม่รู้จักโตเกินไปหรือเปล่า”

“จะเป็นไปได้ยังไง” เจียงอวี๋ม่านยืนยันเสียงหนักแน่น “ในบรรดาคนรุ่นเดียวกัน เธอนับว่าโดดเด่นมากแล้วนะ”

สิ่งที่เธอพูดคือความจริง