กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
มารดาตระกูลฟู่เป็นห่วงเรื่องที่พวกเขาจะไปสถานีรถไฟ จึงเริ่มวุ่นวายตั้งแต่เมื่อคืนก่อน
แทบอยากจะเตรียมของทุกอย่างที่นึกออกให้พร้อม พอเก็บเสร็จก็รู้สึกว่ามันเยอะเกินไป
อยากจะเอาออกบ้าง แต่ไม่ว่าจะมองไปที่ชิ้นไหน ก็รู้สึกว่าสำคัญไปหมด
ลังเลอยู่ค่อนคืน ของก็ยังไม่ลดลงไปสักกี่ชิ้น
ฟู่หว่างซานกล่าว “เอาของกินไปบ้างก็พอ ถ้าพวกเขาถือของเยอะเกินไป จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปดูแลเสี่ยวอี้”
บนรถไฟมีคนหลากหลายประเภทปะปนกัน ยิ่งถือของเยอะ ก็ยิ่งเกิดความผิดพลาดได้ง่าย
สิ่งของจะสำคัญไปกว่าเด็กได้อย่างไร
เมื่อได้ยินดังนั้น มารดาตระกูลฟู่ก็รู้สึกเบิกเนตร คราวนี้พอมองดูของชิ้นไหนก็รู้สึกว่าเป็นภาระไปหมด จึงจัดการเก็บกวาดอย่างรวดเร็วเด็ดขาด