ตอนที่ 0148

ฟู่จิ่งเฉินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “ลาพักเจ็ดวัน”

ทันทีที่พูดคำนี้ ทุกคนในครอบครัวก็เงียบกันหมด

เจ็ดวัน หากนับเวลากลับไปกลับมาบนท้องถนน ก็เท่ากับเหลือแค่สามวัน

มารดาตระกูลฟู่ได้สติก่อนใคร รีบคลี่คลายบรรยากาศ “ก็ดี ก็ดี”

ยังถามด้วยความเป็นห่วงอีกประโยค “แล้วครั้งนี้แกสร้างความชอบในกองทัพ สามารถพาครอบครัวติดตามไปได้หรือไม่”

“อืม” ระหว่างที่พูด ฟู่จิ่งเฉินก็มองเจียงอวี๋ม่านปราดหนึ่ง

ฟู่ไห่ถังแอบเงยหน้ามองพี่สะใภ้ตัวเอง จู่ๆ อารมณ์ก็หนักอึ้ง ก้มหน้าก้มตากินข้าว

ถ้าพี่สะใภ้ไปกองทัพ ก็ต้องพาเสี่ยวอี้ไปด้วย ถึงตอนนั้นที่บ้านก็คงเหลือแค่เธอกับพ่อแม่สามคน