ตอนที่ 0146

เจียงอวี๋ม่านรู้สึกว่าโจวหลิงอวิ๋นช่างน่าประหลาดใจนัก ในชาติก่อนของเหยาซือเหมิง เขาหมายตาเธอที่เป็นลูกสาวหัวหน้ากองพลน้อย

ครั้งนี้ก็เป็นลูกสาวหัวหน้ากองพลน้อยหลังเขาอีก

ทว่าเธอไม่มีเวลาคิดอะไรมาก เพราะฟู่จิ่งเฉินเดินมาอยู่ข้างกายแล้ว

ยื่นมือไปรับกระดาษข้อสอบในมือเธอ “ไปเถอะ กลับกัน”

เจียงอวี๋ม่านมองเขาพร้อมรอยยิ้ม ส่งของให้ แล้วทั้งสองก็เดินออกจากประตูโรงเรียนไปด้วยกัน

มองจากด้านหลัง คนหนึ่งสูงใหญ่สง่างาม อีกคนบอบบางน่ารัก แม้แต่แผ่นหลังยังดูเหมาะสมกันถึงเพียงนั้น

โจวหลิงอวิ๋นถอนหายใจยาว ดึงสายตากลับมา

……

วันนี้เจียงอวี๋ม่านไม่ได้ขี่จักรยานมา ทั้งสองจึงเดินกลับ