ตอนที่ 0145

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนี้ สีหน้าที่เดิมทีเยือกเย็นของเจียงอวี๋ม่านก็ชะงักไป เงยหน้ามองไปทางประตูโรงเรียน

ฟู่จิ่งเฉินที่สวมชุดทหารเดินเข้าประตูโรงเรียนมาด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง ไม่ได้เจอกันครึ่งเดือนกว่า กลิ่นอายทั่วร่างของเขายิ่งดูแข็งกร้าวเย็นชาขึ้น

เพราะได้ยินประโยคนั้น สายตาที่มองโจวหลิงอวิ๋นทั้งสองคนในตอนนี้จึงเฉียบคม แฝงไปด้วยความกดดันอย่างเต็มเปี่ยม

เมื่อเผชิญกับสายตาเช่นนี้ หูผิงก็รู้สึกหนาวสั่นที่สันหลัง เปลี่ยนท่าทีจากที่เคยหยิ่งผยองเมื่อครู่ไปจนหมด แม้แต่จะพูดให้เป็นประโยคที่สมบูรณ์สักประโยคก็ยังพูดไม่ออก

โจวหลิงอวิ๋นยิ่งเต็มไปด้วยความสงสัย กวาดสายตามองไปที่ชุดทหารของฟู่จิ่งเฉินไปมา

เขาไม่เข้าใจ คนผู้นี้ทำไมถึงสวมชุดทหาร