กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เดิมทีเขากะจะก้าวเท้าเข้าไปก็ต้องชะงัก พูดอย่างเหยียดหยามว่า “ฉันว่าฟู่จิ่งเฉินคงหมดทางเยียวยาแล้ว นานขนาดนี้ยังถูกผู้หญิงคนนั้นหลอกจนหัวหมุน”
“เรื่องของสามีภรรยาคู่นั้น นายจะไปกังวลอะไรนักหนา?” เฉียวอวิ๋นเซินหมดคำพูด
“นายจะมายุ่งอะไรกับความกังวลของฉันล่ะ?”
เซี่ยงลี่เฟิงหันหน้ามาแค่นเสียงเย็นชา “นายก็ไม่ใช่คนดีอะไรเหมือนกันนั่นแหละ”
พูดจบก็ก้าวเท้าเดินจากไป
เฉียวอวิ๋นเซินเดินไปอีกทางอย่างจนใจ
ทางฝั่งนี้ ฟู่จิ่งเฉินยื่นมือไปรับจดหมายมาจากมือหลิวอวี้เฉิง มองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย
หลิวอวี้เฉิงหดคอ “ผู้บังคับกองพัน ผมเพิ่งเดินผ่านห้องรับส่งจดหมาย ได้ยินว่ามีจดหมายที่พี่สะใภ้ส่งมาให้คุณ ผมเลยรีบเอามาให้คุณเลย”