ตอนที่ 0111

พอได้ยินหมอตำแยพูดเช่นนั้น เจียงอวี๋ม่านก็หันขวับ บีบมือที่กุมกับฟู่จิ่งเฉินไว้แน่น

ฟู่จิ่งเฉินจ้องมองเธออยู่ตลอด เมื่อเห็นเธอหันมาจึงพูดว่า “ไม่ต้องกลัว ผมไม่ออกไปหรอก”

เจียงอวี๋ม่านถึงได้ถอนหายใจโล่งอก ตอนคลอดลูกในใจรู้สึกตื่นตระหนกจริงๆ มีฟู่จิ่งเฉินอยู่ข้างกายเธอถึงจะอุ่นใจ

เวลานี้ มารดาตระกูลฟู่ยกน้ำร้อนเดินเข้ามา

หมอตำแยได้ยินเสียงเปิดประตู จึงหันไปสั่งการ “เอาน้ำมาวางตรงนี้เลย...”

พูดไม่ทันจบ ก็พบว่าฟู่จิ่งเฉินยังอยู่ จึงเบิกตากว้าง “ภรรยาคุณกำลังจะคลอด ห้องคลอดเป็นสถานที่มงคลนักหรือไง? ออกไปรอข้างนอกเถอะ”

ฟู่จิ่งเฉินมองหล่อน “ผมจะเฝ้าอยู่ตรงนี้ ไม่มีอะไรไม่เป็นมงคลทั้งนั้น”