ตอนที่ 0112

“ไม่น่าเกลียดหรอก เขาน่ารักมาก”

ฟู่จิ่งเฉินเดี๋ยวจ้องลูกชาย เดี๋ยวก็มองภรรยาตัวเอง หัวใจพองโตจนล้นปรี่ ทำได้เพียงกุมมือของเจียงอวี๋ม่านบีบเข้าหากันไปมา

แถมยังไม่กล้าออกแรงมากเกินไป ในฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อ

เจียงอวี๋ม่านมองเขาอย่างตกตะลึง เอ่ยเสียงเบา “น่ารักจริงเหรอ?”

ก่อนหน้านี้เธอยังขบคิดว่า เด็กในท้องจะมีหน้าตาน่ารักน่าชังขนาดไหน พอได้มามองดูเขาจริงๆ กลับรู้สึกว่าใบหน้าแบบนี้ จะโตขึ้นแล้วเปลี่ยนไปได้จริงๆ หรือ?

มารดาตระกูลฟู่เก็บกวาดเสร็จ พอดีได้ยินคำพูดนี้ น้ำเสียงจึงอ่อนโยน “น่ารักสิ หน้าตาเหมือนพวกเธอสองคนมาก รูปร่างเหมือนพ่อเขา เธอพอดูนิ้วเล็กๆ นี่สิยาวเรียวเลย ว่านอนสอนง่ายขนาดไหน?”