เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เฉินเหลาซานไม่ได้หยุดพักกลางทางมากนัก เมื่อถูกฝูงชนล้อมหน้าล้อมหลังถามไถ่จอกแจกจอแจ เขาก็ยังหอบหายใจแฮก ๆ
ลูบหน้าอกปรับลมหายใจให้เป็นปกติแล้วจึงพูดว่า “หมอบอกว่า กระดูกที่ขาของเขาแตกละเอียดหมดเลย อนาคตจะเดินได้หรือไม่ ต้องดูว่าฟื้นตัวได้ดีแค่ไหน”
“อะไรนะ?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบ
“กระดูกแตกละเอียด? อย่างนั้นก็ยืนไม่ได้แล้วสิ?”
พวกเขาเคยได้ยินแต่กระดูกหัก ยังไม่เคยได้ยินว่ากระดูกของใครแตกละเอียดเลย
“แล้วแบบนี้จะต่อติดไหม? คงไม่ส่งผลต่อการเดินทีหลังหรอกมั้ง?” มีคนถามขึ้นอีก
ไม่รอให้เฉินเหลาซานตอบกลับ
ป้าหลี่ก็พูดขึ้นว่า “ลูกสามบ้านฉันไม่ใช่หมอสักหน่อย เขาจะไปรู้ได้ยังไง?”
หันไปดึงลูกชายตัวเอง แล้วถามอย่างละเอียดอีกว่า “แล้วที่อื่นของเขาน่าจะไม่เป็นไรใช่ไหม?”