ตอนที่ 0094

เมื่อมองจากจุดที่เหยาซือเหมิงยืนอยู่ บริเวณตีนเขาที่ควรจะมืดมิด กลับมองเห็นแสงไฟจากคบเพลิงเป็นกลุ่ม

เมื่อกลั้นหายใจฟัง ก็ได้ยินเสียงคนแว่วมา ชัดเจนว่ามีคนกำลังมา

แถมจำนวนคนก็ไม่ใช่น้อย ๆ ด้วย

เมื่อตระหนักถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเหยาซือเหมิงก็เปลี่ยนไปอย่างหนัก รีบหันขวับกลับมา “เลิกขุดได้แล้ว มีคนมา พวกเราต้องรีบไปเดี๋ยวนี้!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ริมฝีปากของพี่สะใภ้ใหญ่ตระกูลเหยาก็ซีดเผือดลงทันที “ดึกดื่นป่านนี้แล้ว น้องเล็ก เธอตาฝาดไปหรือเปล่า”

“คนกลุ่มใหญ่ถือคบเพลิงอยู่ข้างล่างนั่น ฉันจะหลอกพวกพี่ทำไมล่ะ”

เหยาซือเหมิงเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก เมื่อเห็นว่าหล่อนยังกล้าสงสัยตัวเอง น้ำเสียงจึงเริ่มเกรี้ยวกราด “ถ้าพี่ไม่อยากไป พี่ก็อยู่ที่นี่คนเดียวเถอะ”