กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ขณะเดียวกันนี้ บนถนนของกองพลน้อยสือเหนี่ยนจื่อ
คนตระกูลเหยาหลายคนถือคบเพลิงเพียงอันเดียว เดินมุ่งหน้าไปทางหลังเขาท่ามกลางค่ำคืนที่เงียบสงัด
ระหว่างทางขึ้นเขา พี่สะใภ้ใหญ่ตระกูลเหยาเกือบจะลื่นล้ม โชคดีที่เหยาเจิ้นตงตาไวคว้าตัวไว้ได้ทัน
ถึงกระนั้น เธอก็ยังร้องอุทานออกมาเบา ๆ
“พี่สะใภ้ใหญ่ พี่เบาเสียงหน่อยสิ” เหยาซือเหมิงหันกลับมา กดเสียงต่ำ
พี่สะใภ้ใหญ่ตระกูลเหยาไม่ได้ใส่ใจนัก “พวกเราขึ้นเขามาแล้ว ตอนนี้ทุกคนก็กำลังหลับสบายอยู่ในผ้าห่ม ฉันเสียงเบาขนาดนี้ ใครจะได้ยินล่ะ”
“ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีที่สุด” เหยาซือเหมิงตอบกลับ