เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 พวกเจ้าบีบให้พี่สาวคนนี้งัดไม้ตายแล้วนะ!
“ซี๊ด…” อู่ชิงเฉิงนั่งอยู่หน้ากระจกแต่งหน้า ค่อย ๆ ทายาขี้ผึ้งให้ตนเองอย่างระมัดระวัง มองตัวเองในกระจกที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเล็บแล้วก็ยิ่งมองยิ่งเดือดดาล
เงินก้อนโตปลิวหายไปกับสายลม สุดท้ายไม่ได้ดูเรื่องสนุก แถมยังต้องซวยเสียเอง! อู่ชิงเฉิงนังสารเลวนั่น ช่างรนหาที่ตายเสียจริง น่าแค้นนัก!
ปัง! ประตูห้องถูกผลักเปิดพรวด อู่ชิงเฉิงที่ตกใจเกือบเอานิ้วป้ายยาจิ้มลูกตาตัวเอง
“วันนี้ทุกคนเป็นบ้าไปหมดแล้วหรือ? ยังมีกฎระเบียบกันอยู่บ้างหรือไม่!” อู่ชิงเฉิงโยนตลับยาในมือลงแล้วหันกลับไปด้วยความโมโห ก่อนจะเห็นอู่ชิงเหยียนเดินยิ้มเข้ามา มือข้างหนึ่งจับคอเสื้อเฟิ่งจูหิ้วมาด้วย
“ขออภัยที่ทำให้พี่หญิงใหญ่ต้องชะงักตอนกำลังทายา” พูดจบ นางก็โยนเฟิ่งจูไปด้านข้าง แล้วหาที่นั่งลงข้างอู่ชิงเฉิง
“เจ้ามาที่นี่ทำไม?” อู่ชิงเฉิงลุกพรวด เห็นอู่ชิงเหยียนรินน้ำชาดื่มอย่างไม่สนใจผู้ใด ก็หันไปถลึงตาใส่เฟิ่งจู “เจ้าเป็นใบ้หรือ?”
เฟิ่งจูพูดไม่ได้ ได้แต่อ้าปากกว้างโดยไม่มีเสียงสักคำ แล้วใช้มือทั้งสองข้างทำท่าทางไม่หยุด