เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 ระดมถล่มพวกหญิงชั่วจนเหนื่อยล้า
เมื่อฮูหยินกู้เห็นว่าอู่ชิงเหยียนถึงกับร้องไห้ หัวใจนางก็เต้นระรัวด้วยความยินดี ก่อนหน้านี้นางยังคิดว่าอู่ชิงเหยียนเป็นคนไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน มีความสามารถมากมายเพียงใด ดูเอาตอนนี้แล้วก็ไม่ได้มีอะไรไปกว่าคนทั่วไป
อู่ชิงเหยียน นังตัวแสบ ในที่สุดวันนี้เจ้าก็มีวันนี้แล้ว! ร้องไห้สิ ร้องให้เต็มที่ ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะร้องไห้ขี้มูกโป่งได้นานแค่ไหน!
เหมยซวงจวี๋แสร้งร้องไห้ไปพลาง ยิ้มจนแก้มกระตุกไปพลาง มองหยาดน้ำตาใสกระจ่างของอู่ชิงเหยียนแล้วก็อยากควักดวงตาของนางออกมา ให้เลือดกับน้ำตาไหลรินลงมาพร้อมกัน!
นังสารเลว! นี่แหละจุดจบของคนที่กล้ามายุ่งกับข้า! ข้าจะให้เจ้าเสียฮูหยินสวีไป ขณะเดียวกันก็เสียซวงสี่ไปด้วย! ข้าจะเหยียบเจ้าไว้ใต้ฝ่าเท้า บดขยี้ให้แหลกเป็นผุยผงไปตลอดกาล!
ฮูหยินผู้เฒ่าเงียบไปอย่างที่หาได้ยาก นางเพิ่งรู้ข่าวการตายของฮูหยินสวีหลังกลับจากวัด แม้จะรู้ว่าเหมยซวงจวี๋โยนความผิดเรื่องสาเหตุการตายของฮูหยินสวีใส่หัวอู่ชิงเหยียน โดยอ้างว่าถูกอู่ชิงเหยียนทำให้ตาย ซึ่งฟังดูฝืนอยู่บ้าง