เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 ฮุ่ยหมิงนังชาขียว คราวนี้เจอดีแน่
อู่ชิงเหยียนตกตะลึง นางไม่คิดเลยว่าจ่างซุนหมิงเยว่จะมาที่นี่ในเวลาเช่นนี้ จึงเหลือบมองออกไปนอกประตู เห็นจ่างซุนหมิงเยว่สวมเสื้อคลุมยาวสีขาวราวหิมะ ผมดำยาวสลวยถึงเอว ก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาด้วยท่าทีสบายอารมณ์
ในดวงตาฮุ่ยหมิงฉายแววยินดี นางรีบเบียดอู่ชิงเหยียนออกไป ยืนตรงหน้าจ่างซุนหมิงเยว่ น้ำเสียงอ่อนหวานจนชวนขนลุก “ฮุ่ยหมิงคารวะองค์ชายสาม”
“ท่านหญิงฮุ่ยหมิงไม่ต้องคารวะถึงเพียงนี้” จ่างซุนหมิงเยว่กวาดตามองขันทีน้อยที่คุกเข่าอยู่บนพื้น “ดึกดื่นป่านนี้ กำลังวุ่นวายอะไรกัน?”
ฮุ่ยหมิงกลอกตามองแวบหนึ่ง แล้วเหลือบมองอู่ชิงเหยียนอย่างแนบเนียน ก่อนขยับเข้าไปยืนข้างจ่างซุนหมิงเยว่อย่างสนิทสนม “เป็นเพียงความเข้าใจผิดเท่านั้น ฮุ่ยหมิงได้ยินว่าคุณหนูรองตระกูลอู่เป็นพระชายารองขององค์ชายสาม เรื่องนี้ฮุ่ยหมิงจึงไม่เอาความแล้ว”
นางพูดอย่างเปิดเผย ใจกว้างและอ่อนโยน ส่วนอู่ชิงเหยียนยืนมองตาค้างอยู่ข้าง ๆ ต้องยอมรับว่าฝีมือการแสดงของท่านหญิงฮุ่ยหมิงเข้าขั้นเชี่ยวชาญไร้ที่ติแล้วจริง ๆ