เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 องค์ชายสามเจ้าเล่ห์ เจ้าแก้มแดงแล้ว
ยามซวีหนึ่งเค่อ โคมไฟตามเรือนต่าง ๆ ในจวนตระกูลอู่ดับลงหมดแล้ว ทั้งจวนจมอยู่ในราตรี
อู่ชิงเหยียนที่อาบน้ำล้างหน้าเสร็จ กำลังจะเข้านอน พลันเห็นแสงสีน้ำเงินวาบผ่านนอกหน้าต่าง เมื่อเดินเข้าไปดูก็เห็นหลางเจวี๋ยนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง เอียงคอมองนางอยู่จริง ๆ
พูดตามตรง ตอนนี้นางปวดไปหมดทุกที่ ทั้งยังง่วงจนแทบตาย ไม่อยากขยับตัวเลยสักนิด แต่เมื่อวานนางไม่ได้ไปตรวจดูบาดแผลของจ่างซุนหมิงเยว่ วันนี้หากยังไม่ไปอีก นางก็คงไม่วางใจ
อู่ชิงเหยียนถอนหายใจ หันไปหยิบหีบยาของตน แล้วปีนออกทางหน้าต่างอย่างคล่องแคล่ว นางลูบหัวหลางเจวี๋ย “ไปกันเถอะ”
แคว้นต้าฉี จวนองค์ชายสาม
“นายท่าน พวกเราสืบพบว่าองค์รัชทายาทกำลังทยอยส่งหมอในเมืองไปยังแคว้นอื่น”
หานซั่วชะงัก “องค์รัชทายาทส่งหมอเหล่านี้ออกจากเมืองโดยไม่มีเหตุผล ทำไปเพื่ออะไร? ตอนนี้พระวรกายของฮ่องเต้ทรุดลงทุกวัน ตามปกติแล้วเขาควรจะระดมกำลังพลเพิ่มมิใช่หรือ?”