เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26 กล้าตีคนของข้าหรือ? เตรียมรับแผนของจางเหลียง!
อู่ชิงเหยียนเกือบจะงีบหลับในห้องอยู่แล้ว แต่ซวงสี่ก็ยังไม่กลับมา นางแปลกใจจึงเดินออกจากห้อง ตั้งใจจะเดินไปตามทางเพื่อไปหา ทว่าเพิ่งก้าวออกจากห้องก็เห็นร่างเล็กบอบบางเดินคุกเข่าคำนับมาทางนาง ท่ามกลางแสงจันทร์และราตรี
“ซวงสี่?” อู่ชิงเหยียนชะงัก ก่อนจะวิ่งตรงไปหาร่างผอมเล็กนั้นทันที
ตอนนี้ซวงสี่หมดเรี่ยวแรงไปนานแล้ว พอเห็นอู่ชิงเหยียนเข้ามา นางบอกตัวเองในใจมาตลอดว่าห้ามร้องไห้ต่อหน้าคุณหนู แต่เมื่ออู่ชิงเหยียนมายืนข้างกาย น้ำตาแห่งความคับแค้นก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“คุณหนู...” นางพูดพลางเซถลา ล้มเข้าใส่อู่ชิงเหยียน
อู่ชิงเหยียนประคองนางแล้วรีบวิ่งกลับเข้าเรือน เมื่อเข้าไปในห้องก็วางนางลงบนเตียง เริ่มจัดการบาดแผลให้
บาดแผลบนใบหน้าซวงสี่เป็นเพียงรอยข่วนจากสาวใช้คนอื่นตอนถูกตีเมื่อครู่ ไม่ได้ร้ายแรงอะไร แต่พออู่ชิงเหยียนก้มมองหัวเข่าของนาง ดวงตาก็พลันสั่นไหว