เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 แผนร้ายใส่ความ ช่างไร้ยางอายสิ้นดี!
“ท่านพ่อกลับไปเถิด ค่ารักษากำหนดราคาไว้อย่างชัดเจน หากอนุใหญ่เสียดายเงิน จะไปเชิญหมอท่านอื่น ข้าก็ไม่มีความเห็น”
อู่เจิ้นกังคิดไม่ถึงเลยว่าอู่ชิงเหยียนจะไม่ยอมอ่อนข้อให้เช่นนี้ อาการหย่อนสมรรถภาพของอู่เหวินรุ่ยไม่ได้เพิ่งเป็นวันสองวัน หมอที่เชิญมามีไม่ถึงพันก็ร้อยกว่าคนแล้ว หากรักษาหายได้ เหตุใดจึงปล่อยให้เป็นมาจนถึงตอนนี้เล่า?
“ข้าอู่เจิ้นกังมีลูกสาวเลือดเย็นเช่นเจ้าได้อย่างไร?” อู่เจิ้นกังพูดพลางเงื้อมือขึ้นตบแก้มอู่ชิงเหยียนอย่างฉับพลัน “เจ้าไม่เห็นแก่สายสัมพันธ์พ่อลูกเลยสักนิดหรือ?”
น่าชังนัก! ตอนนั้นเขาไม่น่าส่งคนไปรับลูกอกตัญญูคนนี้กลับมาเลย!
อู่ชิงเหยียนจ้องหน้าอู่เจิ้นกัง ไม่หลบไม่เลี่ยง ไม่อ่อนข้อและไม่ถ่อมตน “ข้าขอถามท่านพ่อ ตอนที่ท่านตามใจอนุใหญ่ให้ใช้ชื่อซื่อจื่อต้วนใส่ร้ายข้า ท่านเคยนึกถึงสายสัมพันธ์พ่อลูกบ้างหรือไม่?”
นี่...