เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 องค์ชายสามเจ้าเล่ห์ใจแคบ
“ตรวจโรคหรือ?” ท่านอ๋องต้วนหัวเราะลั่นด้วยความโกรธ จนไขมันตรงเอวสั่นกระเพื่อมสามครั้ง “ใครบ้างไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนปัญญาอ่อนชื่อดังแห่งแคว้นต้าฉี จะมาตรวจโรคให้บุตรชายข้าหรือ? คิดว่าข้าอายุสามขวบหรือไร?”
อู่ชิงเหยียนได้แต่เหงื่อตก เรื่องนี้ชักจะอธิบายกันไม่รู้เรื่องแล้ว เมื่อเห็นบ่าวชายประจำจวนขยับเข้ามาใกล้นางอีกก้าว นางก็อดถอยหลังไม่ได้ แม้นางจะมั่นใจว่าคนทั่วไปทำอะไรนางไม่ได้ แต่ตอนนี้คนเยอะถึงเพียงนี้ นางก็ไม่ใช่กำแพงเหล็กกำแพงทอง แค่คนทับกันก็ทำให้นางตายได้แล้ว
อีกอย่าง นางจะเสียท่าในจวนอ๋องต้วนไม่ได้เด็ดขาด จะปล่อยให้พวกเหมยซวงจวี๋ได้หน้าแล้วยังหัวเราะเยาะนางไม่ได้!
ท่านอ๋องต้วนเห็นนางเงียบไปนาน ก็คิดว่านางแสร้งต่อไม่ไหวแล้ว จึงโบกมือใหญ่ก่อนตะโกนลั่นอีกครั้ง “จับตัวนางให้ข้า!”
“เดี๋ยวก่อน” เสียงเดียวกันดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่เสียงของอู่ชิงเหยียน