เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 ข้าไม่ใช่หนูให้เจ้าจับเล่น!
เมื่อเห็นอู่ชิงเหยียนจากไป ท่านหญิงฮุ่ยหมิงก็ถอนหายใจโล่งอก แล้วยืดตัวตรง สามัญชนชั้นต่ำที่น่าชังนั่น ไม่รู้จักชั่งน้ำหนักฐานะของตัวเองบ้างเลย ถึงกับบังคับให้นางคุกเข่า ไม่กลัวเอวเคล็ดหรือไร?
นางหันกลับไป กำลังจะขึ้นรถม้า แต่กลับเห็นรถม้าคันนั้นจอดอยู่ไม่ไกล พอเหลือบมองหานซั่วที่ยืนข้างกาย ใจของนางก็พลันเบิกบาน
เขามาที่นี่จริง ๆ หรือ? หรือเขารู้ว่าวันนี้นางจะเข้าเมือง จึงตั้งใจมารับนาง?
ท่านหญิงฮุ่ยหมิงรีบจัดผมพลางปัดรอยยับบนเสื้อผ้า กำลังจะเดินไปทางรถม้า แต่รถม้าที่จอดอยู่ข้างถนนเมื่อครู่กลับเคลื่อนออกไปกะทันหัน
ท่านหญิงฮุ่ยหมิงมาแคว้นต้าฉีคราวนี้ ก็เพื่อจะได้พบจ่างซุนหมิงเยว่ เมื่อบุรุษในฝันมาอยู่ตรงหน้าอย่างยากเย็น นางจะปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปได้อย่างไร?
นางรีบหันกลับขึ้นรถม้า แล้วสั่งคนขับว่า “ตามไป!”
คราวนี้ละสนุกใหญ่ รถม้าสองคันกับคนเป็น ๆ อีกหนึ่งคนเปิดฉากเกมแมวจับหนูบนถนนของแคว้นต้าฉี