กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17 ดอกโบตั๋นยั่วยวนแห่งม่านหลัว
อู่ชิงเหยียนไม่ได้พาซวงสี่ไปด้วย นางเดินเตร่ไปตามถนนเพียงลำพัง พลางถามทางไปจวนอ๋องต้วนไปด้วย
ถนนที่เงียบสงบพลันอึกทึก ผู้คนบนถนนพากันกรูไปยังที่แห่งหนึ่ง
“รีบมาดูเร็ว! ท่านหญิงฮุ่ยหมิง โฉมงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นม่านหลัวมาแล้ว!”
“จริงหรือ? อยู่ที่ใด?”
อู่ชิงเหยียนเหลือบมองไปด้านข้าง เห็นรถม้าหรูหราคันหนึ่งเคลื่อนเข้ามา เหล่าบุรุษที่เดินตามรถม้าไปต่างส่งเสียงโห่ร้องยินดีเป็นระยะ
ไม่รู้ว่าฝูงชนทำให้ม้าตกใจ หรือมีใครไปโดนก้นม้าเข้า ม้าที่เดิมทีเชื่องดีพลันคลุ้มคลั่ง ร้องคำรามขึ้นฟ้า แล้วเริ่มเตะสะเปะสะปะไปทั่ว
เหล่าบุรุษที่เมื่อครู่ยังยืนชมโฉม พอเห็นว่าภัยกำลังมาเยือน ที่ไหนจะยังมีแก่ใจชื่นชมความงาม? ต่างรีบหลบกันกระเจิดกระเจิง