เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16 แม่ดอกบัวอู่ อย่ามาทำซึ้ง ข้าร้องไห้ไม่ออกหรอก
คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย ตำหนัก 9 ดารา เพียงสมัครซับสะไครท์รายเดือน 100 บาทกับนักเขียน ก็สามารถฟังและอ่านนิยายแบบบุฟเฟ่ต์ฟรีได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง วิดีโอวิธีสมัครอยู่ในคอมเมนท์ยูทูปเลยค่ะ
ท่ามกลางผู้คนทั่วห้องที่ยังยืนอึ้ง อู่ชิงเฉิงเป็นคนแรกที่ได้สติ และเป็นคนแรกที่เอ่ยปาก
“น้องรอง เจ้าไปรักษาโรคเป็นตั้งแต่เมื่อใด? อย่ามาก่อความวุ่นวายอยู่ตรงนี้เลย” อู่ชิงเฉิงเอ่ยพลางคิดจะคว้าข้อมืออู่ชิงเฉิงอีกครั้ง “หรือว่าน้องรองกำเริบอีกแล้ว?”
เจ้าสิที่กำเริบ ทั้งครอบครัวเจ้ากำเริบกันหมด!
อู่ชิงเหยียนถอยหลังไปหนึ่งก้าว มองอู่ชิงเฉิงผู้ร้องไห้ได้ทันที ช่างเป็นภาพที่ชวนให้คนรู้สึกสงสารเสียจริง แล้วก็อดขำในใจไม่ได้ ช่างเป็นนักแสดงฝีมือดีนัก อยากร้องก็ร้อง อยากยิ้มก็ยิ้ม ดูท่าอู่ชิงเฉิงจะเก่งเรื่องฉวยโอกาสยิ่งกว่าเหมยซวงจวี๋เสียอีก!
แต่ขออภัยด้วย คุณหนูใหญ่ตระกูลอู่ ท่านจุดธูปผิดที่ ไหว้พระผิดองค์แล้ว อู่ชิงเหยียนอย่างข้าใช้ชีวิตมาจนป่านนี้ ไม่เคยเป็นคนรู้จักทะนุถนอมบุปผาอ่อนโยนเลยจริง ๆ