เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 ของขวัญรับขวัญที่ทำเอาทุกคนอ้าปากค้าง
ครึ่งชั่วยามต่อมา รถม้าก็มาหยุดหน้าจวนตระกูลอู่ อู่ชิงเหยียนลืมตาขึ้น ตั้งสติให้พร้อม ซวงสี่ที่นั่งข้างนางชี้ไปยังสตรีหลายคนบนบันไดหน้าจวนตระกูลอู่ แล้วค่อย ๆ เอ่ยขึ้น
“คุณหนู ตรงกลางคือฮูหยินใหญ่ ทางซ้ายคือฮูหยินรอง ส่วนทางขวาคือ คือมารดาแท้ ๆ ของคุณหนู...” พอพูดถึงตรงนี้ แววตาของซวงสี่ก็หม่นลงเล็กน้อย
ตอนนั้นเมื่ออู่ชิงเหยียนกำลังจะถูกเผาทั้งเป็น ฮูหยินสวีไม่พูดอะไรสักคำ ทั้งยังไม่ออกหน้าห้ามเพื่อปกป้องตนเอง หลังคุณหนูถูกส่งออกจากแคว้นต้าฉีแล้ว หลายปีมานี้ฮูหยินสวีก็ไม่เคยมาเยี่ยมอู่ชิงเหยียนเลย แม้แต่เงินสักอีแปะเดียวก็ไม่เคยให้คนส่งมา
อู่ชิงเหยียนพยักหน้าอย่างเฉยเมย เหลือบมองสตรีหลายคนที่ยืนอยู่บนบันได เรื่องมารดาผู้ให้กำเนิดของร่างนี้กับฮูหยินกู้อะไรนั่นค่อยว่ากันก่อน วันนี้คนที่นางอยากพบเป็นพิเศษคือฮูหยินใหญ่ ผู้ยัดเยียดเสื้อผ้าขาดถุงเท้ารุ่งริ่งให้นาง